Nietrzymanie moczu-diagnostyka i leczenie specjalistyczne
Badanie urodynamiczne i określenie ruchomości narządów miednicy oraz podstawowa ocena kliniczna ułatwiają zidentyfikowanie rodzaju nietrzymania moczu przed leczeniem specjalistycznym , zwłaszcza zabiegowym.
Stopień niewydolności zwieracza u chorych z wysiłkowym nietrzymaniem moczu określa się na podstawie pomiaru profilu ciśnienia cewkowego (UPP – urethral pressure profile) i/lub ciśnienia panującego w pęcherzu w momencie, w którym zaczyna się wyciekanie moczu przez cewkę podczas próby Valsalvy (VLPP – Valsalva leak point pressure)- jest element badania urodynamicznego
Różnicowanie między parciami naglącymi, spowodowanymi nadaktywnością wypieracza (motor urge), i parciami,związanymi ze wzmożonym czuciem w pęcherzu (nadwrażliwością pęcherza – bladder hypersensitivity) u chorych z objawami sugerującymi nietrzymanie moczu z parcia, można przeprowadzić jedynie na podstawie cystometrii.(element badania urodynamicznego)
